13.05.1978

Βράδυ που ο Πατέρας χλώμιαζε παγωμένος
Με τράβηξε ο Τάκης μας ο στρατηγός
Που έφυγε κι αυτός μετά από δυο χρόνια
Να με κεράσει 'πάνω στο Μεντιτερανέ
Αυτό το σώριασαν με το σεισμό
Μπάρμαν σερβίριζε ο Γιώργος
Που έμπλεξε αργότερα μ' έναν..."Clochard"
Κάτω στο χολ σαν φεύγαμε
Με φίλησε η Βάσω – άρρωστη από τότε
Πίσω από την πλάτη της
Έβλεπα πάλι την Ελιζαμπέθ
Τη βάζαμε χαρούμενοι μες στο ταξί
Με το Βέλτσο τον Κώστα
Και τον Αλλαμανή τον μακαρίτη
Για 'κει που τραγουδάει ακόμα ο Τσιτσάνης

Τα παιδιά μου
Δε θυμάμαι
Τί τάξη πήγαιναν
Και τί τα μάθαιναν...