ΚΙΧΝΕ Δράμας

Με τρομάζει η Γυναίκα
Που είναι ξαπλωμένη στην πλατεία
Πάνω απ' το δοσμένο της κορμί
Διαβαίνουν νηστικοί
Έμποροι μεταπράτες

Μέσα στο ανοιγμένο της κρανίο
Ένας ψυχίατρος με το νυστέρι
Δοκιμάζει την αντίσταση στους λοβούς
Δεν ξέρει πώς να την ναρκώσει
Δεν είναι καν χειρούργος
Μόνο η βάλανος χωμένη μέσα της

Αλέξη φώναξε τον Μύρωνα
Που είναι πια φαλακρός
Βοήθησε να τη σηκώσουμε από 'δω
Τώρα που η αρρώστια κακοφόρμισε
Τα χέρια μπερδεύονται και τρέμουν
Ίσως της βγάλει και τα μάτια

Φοβάμαι και κρυώνω
Πίσω απ' το παράθυρο
Που βλέπει στην πλατεία
Μέσα στο νοικιασμένο φως
Αυτού του δωματίου.