Καρναβάλι του '90

Εγώ δεν άλλαξα
Φορούσα πάντα 'κείνο το ναυτικό
Το κοστουμάκι με τα χρυσά κουμπιά
Και χάζευα τους άλλους
Να ταξιδεύουν στην πλατεία

Αυτοί που με παρέσυραν
Ήσανε πιο μεγάλοι
Μου ξύρισαν τα γένια και τις γάμπες
Με βάψανε προκλητικά
Μου φόρεσαν ζαρτιέρες και ποστίς
Έτσι με βρήκε
Ο υπομοίραρχος των παιδικών μου χρόνων
Φορούσε κράνος 'πάνω σε μοτοσικλέτα
Δε ζήτησε ταυτότητα – χαμογελούσε αινιγματικά
Οι προβολείς φώτιζαν τώρα μακριά
Κάπου στη Ρουμανία
Πλησίασε χωρίς να με χτυπήσει
Πέρασε τρυφερά το γάντι με το χέρι
Γύρω από τη μέση μου και έψαχνε το στόμα
Μέσα στο μισοσκόταδο και τις αναλαμπές
Ψεύτικα δόντια τα χρυσά
Και το βαρύ το χνώτο του
'Μύριζε θαρρείς το αίμα του Πατέρα
Γυμνοί 'τραύλιζε πια λαχανιασμένος
Γυμνοί και ενωμένοι
Όλη η χώρα ενωμένη
Μες στο σκοτάδι με τις σερπαντίνες

Η δική μου η Αγάπη
Ντύνεται από παλιά Βασίλισσα
Την επιβαίνει άλλος άνδρας.