Άλικη

                                                                      1997

Έρχονται με ραμμένα χείλη
Ν' αλλάξουν την πληγή
Τραβάν και ξεπετάν τις γάζες
Στην ένταση της αποστειρωμένης νύχτας
Φυσάω δυνατά να βγούνε
Της καρδιάς τα φλέγματα
Ο νιπτήρας γεμίζει αίμα
Επιπλέουν τα μάτια
Βλέπουν στη λίμνη θάνατο

Ο εραστής της άλλης ενορίας
'Ξομολογάει τη γυμνή σου κόρη
Σκύβει στα σκέλια της
Χώνει βαθειά τη γλώσσα
Μέχρι τις σάλπιγγες

Της παιδικής σου παρέλασης.