Ερωτικό

Πιο δυνατή από άγαλμα
Είσαι εγγύηση της μοναξιάς μου
Μεταχειρίζεσαι με σεβασμό την τρέλα
Σαν επαίτη την λογική
Βάζεις στη χούφτα μου
Το κέρμα της ενοχής
Απόξυσες το έμβρυο πάθος
Κι απομακρύνεσαι με κίτρινα βήματα
Μου χάρισες ένα ψαλίδι
Για τις σελίδες που έρχονται
Μεταμορφώνεσαι σε πεθαμένη
Που οι καθρέφτες αρνούνται να δεχθούν
Μοιρολογίστρες τους σκεπάζουν
Χτυπάν τα δόντια μου καθώς τα βήματα τυφλού
Με ρίγος αστραπής τρέμει ο ουρανός
Σε στάβλο μακρινό δουλεύει ο Πατέρας
Σκοτώνει τα πληγωμένα άλογα
Με βλέπει που γονατίζω για το φιλί στο χώμα

Εσύ
Υπερασπίζεσαι το άσυλό σου
Χρόνια και όρθιος στην πόρτα του ονείρου
Δεν μου λες να κάτσω.