Την έβδομη νύχτα

Θέλει επίπονη αγρυπνία
Στο σκοτεινό ορίζοντα της Τήνου
Μέχρι να δεις
Για έβδομη φορά
Αυτό που ήτανε πανσέληνος
Πίστη τυφλή
Στις δυο σου κόρες
Και θάρρος
Θράσος πολύ
Να το χαρείς
Αίμα να στάζει
Στον κόρφο της παρθένου
Που επιμένει να θηλάζει
Το παιδί μιας άλλης.